pizza all you can

Unlimited Pizza. Bottomless Drinks. One Goal: ma-bankrupt ang Greenwich (or maski maka-break even lang)

For only 100 pesos, meron ka ng unlimited pizza. San ka pa? Para daw sulit ang bayad mo, dapat makakain ka ng at least 6 slices of pizza.

I can only eat 8 slices. Uminom kasi kaagad ako ng coke kaya nadisrupt ang aking digestive system. At least naka break-even (marketing term, c'mon!). Pero may ibang tao na kayang ibankrupt ang Greenwich, damay pa ang ibang branch. Imagine 20 SLICES! partida pa yan, 30 minutes left na lang bago mag 2pm dumating si Ernest (grabe!5 peso/slice). Second place ay 16 pcs na. C'mon talaga.

Hindi niyo ba napapansin? Ang pag-ibig ay parang pizza all you can. Subo ka lang ng subo, hindi mo namamalayan na busog ka na pala (ang labo!) Ang pag-ibig din ay parang bottomless softdrink...matamis. Ah basta...

edit sa post sa baba...

May planner na ako!hehe...Thanks to Roro, TJ and the woman falling in line behind us for giving my one final sticker. Sa wakas, pwede ko na siyang ipamigay. JOKE!

So many things to do this last week, lalo na yung last week! Job Fair kasi sa Engg last week (kumikita ang computer shops at mga xerox people para sa pagprprint ng resume at pagrerecopy ng TCG). Ngayon naman ay University wide Job Fair sa Bahay ng Alumni. Pumunta ako kanina at nagbigay ng mga resume...ewan ko na lang kung qualified ako. Hindi ko kinaya ang mga companies na sooper (with a capital S) sa pagiging aggresive in pulling you to their booth.

I had my very first interview last Friday, and (I think) it went very well naman. Ewan ko lang yung technical interview na mahirap daw yung problem. Let's just wait and see.

Sana makuha ako ng dream company ko...or maski ano na may mgandang sahod at benefits.keri na. Pero sana makagraduate ako. hekhek...

Sobrang sikat na talaga sa Ederlyn. OO, si Ederlyn, ang alamat ng forwarded quotes. Marami ng buhay ang pumapalibot sa kanya

Edralyn -kakambal/kapatid nya yata
Simplicia - nanay niya. hayop sa name!
Danny/Arman - boyfriend ni Ederlyn. Dalawa yung versions, pero mas tama yata yung kay Danny.
Trixie - pusa ni Ederlyn. Hindi ko kinaya 'to!
Thelma - Avon dealer ni Ederlyn (eto ang hindi ko kinaya talaga!)
Eduardo - Barangay Tanod. nagtext siya kagabi, naaksidente daw yung magkapatid. Nahagip ng trike habang tinetext kami. hehe...sorry ederlyn and edralyn!
Val - ex-bf ni edralyn. Tigilan na daw namin sila.

Eh ano magagawa namin? Ang saya kaya magforward ng messages nila!

sige na nga...

After kong malugi ng 100 pesos dahil sa raffle raffle na yan at yung ibang tao ay nakakuha ng 25pesos na load bilang consolation price, babawasan ko na ang pagiging mainisin ko. Baka masyadong naapektuhan ang aking aura at lumalayo ang good luck sa akin.

Apat na stickers na lang ang kulang ko para makakuha ng planner. At hindi ko pa makumpleto...huhu...

for the sake na may update

Ito ay isang bagong post.haha!

Wala akong napamaskuhan nung Pasko. Pero hitik sa pagkain. Yung dadalawang niregalo sa akin ay talagang gusto at inaasam ko.

Boring ang New Year. instead of celebrating it sa bahay, pumunta kami sa isang hotel sa bandang Makati at dun pinalipas ang bagong taon. Pero tinulugan ako ng mga kasama ko. Kamusta naman? So lumabas ako ng hotel ng bandang 11:30 at naghanap ng pwedeng puntahan. After some walking, napadpad ako sa paseo de roxas at nakapanoo ng 20 minute fireworks display right in front of me. Iba pala talaga ang feeling pag halos nasa harapan mo lang yung fireworks. May extrang kabog sa dibdib. Mas nakakaexcite.

Sinalubong ko man ang aking Bagong Taon ng nag-iisa, babalik at babalik din ako sa aking pamilya. (read:bumalik ako sa hotel at uminom kami ng white wine.)

At ngayon may pasok na naman. Nakumpleto na ang tulog ko. Kelangan bawasan ang timbang gawa ng fruit salad, hamon at halayang ube.

Late na pagbati: CONGRATS YENG!

2 days to go

Merong mangyayari sa Wednesday, November 29. Hindi ko alam kung ano.hehe...

Sa mga kabarkada ko sa Bulacan: Pasensiya. Yung party na ginawa nung bago magstart ang sem ang blowout ko sa inyo. Hindi na rin kasi ako makakabalik ng Bulacan kasi sobrang dami na ng ginagawa.

Sa mga awitaners: Kapag natapos na yung fruitcake by wednesday, magpapa-pizza ako! Pero sabi ni fatso si lew lang ang magpapapizza. hehe...

Sa mga taga-dept: pinagiisipan ko pa kung magpapa-pizza din ako. Kasi sobrang mahal nun, lalo na ang yellow cab. Tsaka kung wala dun si... tignan natin...

Sa mga close/best friends ko here in UP: Pinagiisipan (again!) ko pa kung ano ililibre ko: food (that means McDo, Jollibee, etc.) or Starbucks (para makaipon ng sticker for the planner!).

Mawawalan na ng "teen" ang age ko...*sigh*

Rant #1 and Countdown#1 ctd.

Countdown#1 ctd.
Akalain mong may bagong number 1 sa countdown!

The classmate from hell...the much deeper hell!

You are in a class then one of your classmates keep interrupting the lesson asking (most of the time, stupid) questions. And the only thing you can do is go out the door and wait for the non-sense to stop.

Rant#1
Kailan pa puwedeng magtelebabad sa department!KELAN PA!!!???

Countdown #1: Five persons you don't want to meet

5. Teacher from hell
Maganda ang pakikitungo mo sa guro. Mukhang mabait naman siya. OK naman ang performance mo sa klase. Tapos ang grade mo: 3.0. Nice.
Pwede rin yung sobrang sama. Every meeting may quiz. Madaming requirements. Peste.

4. Classmate from hell
Yung tipong wala ng upuan sa classroom. May isang upuan, pero may nakaupong bag. Nang bigla mong nilapitan ang upuan na may bag at itanong kung may nakaupo, padabog na tatanggalin ang bag. Hanep!

3. Jeepney Driver from hell
Magbabayad ka ng 10. Sinabi mo estudyante. Tapos 7.50 pa rin ang siningil.
Pero wala ng mas sasama sa jeepney driver na sobrang bingi na kahit nagdudugo na ang tenga ng katabi mo sa pagsigaw ng "Ma, Para!" o "Bayad po!" ay hindi pa rin niya marinig. Darn!

2. Jeepney Passenger from hell
Eto pa ang isang peste. Halos nakadikit na ang braso mo sa mukha niya, ayaw pa rin abutin yung bayad mo. Mega talikod pa sayo na kulang na lang itaas ang paa niya sa upuan. Karamihan ng napapabilang dito ay mga babae:matrona, matanda, estudyante, pokpok. Ang isang variety ng JPFH ay ang mga babae na mahaba ang buhok na humahampas sa mukha mo kapag mahangin.

1. Student Assistant na MapapHELL.
Ayaw ko ng magreact kasi naiirita pa rin ako sa nguso at pagiging mapapel niya.

Grad Pics!

I got my gradpics. At isa lang masasabi ko: Iba talaga ang nagagawa ng photoshop!hehe...

Sa wakas, may madidisplay na ako sa graduation pictures sa sala ng bahay namin sa Bulacan.

kadramahan part2

Hindi ako makatulog nung isang araw. Pagod naman ako kasi nag-jogging ako nung hapon, dapat makatulog kaagad ako. Pero mayroon na namang bumabagabag sa isip ko, sa damdamin ko.

Bakit ba hindi ko masabi palagi ang nararamdaman ko? Bakit palagi ko na lamang nililihim lahat ng paghanga ko? Bakit ba ako pinanganak na torpe?

Iniisip ko na naman siya...

Hindi ko masabi na pinapaligaya niya palagi ang araw ko.
Kung bakit ako palaging masaya kapag kasama ko siya.
Kung bakit nasa kanya na lahat ng katangiang hinahanap ko.
Na naapreciate ko ang pagtawa sa mga jokes kong corny.
Na nawawala ang pagod kapag nakikita ko siyang nakangiti.
Na mahal ko siya...

Siguro takot na akong masaktan. Takot ng mapahiya. Pero sana hindi ako matakot na umibig...

Kukuha lang ng tiyempo, mag-iipon ng lakas ng loob, sasabihin ko na din ito sa kanya.
.
.
.
.
.
.
.
O ayan! manghula na kayo kung sino yan!hehe...:D

New Semester, New Life (cheesyness!)

Medyo nakalimutan ko na yata mag-blog. Sarap kasi matulog eh.hehe...tsaka walang net sa bahay.boohoo...

Anyweys, nakalipat na nga pala kami ng bahay. Hindi na kami dun sa K1st, with the house owner from hell na bitch. Tsaka yung katulong sa baba na mukhang halimaw. They are all gone! Pero napunta na kami sa mas malayo, sa K3rd. Pero ok naman ang bahay. Yung kapitbahay nga lang namin, mga dancer sa SiS, o SOP, or something. Kaya Sana mapakabitan na ng internet.

Here is my schedule for this semester:

Mth 8:30-10:00 Socio 10
M 12:00-1:00 CS196
(Uwian na!wahahaha!)

TF 10:00-11:30 French10 (Bonjour!)
TF 1:00-2:30 IE3
(Uwian na naman kagad!yoohoo)

W 8:30-11:30 CS173(COBOL)
W 11:30-6:30 CS199
(Kung kailan pa wednesday, tsaka buong araw. pero chever lang yang thesis na yan)

Next post na ako magdadrama.Hehe...

Battle of the...wtf!

VS




Two singing competitions. Two different contestants. Two words: They suck!

Let's compare the two of the most popular singing (?) sensations of the hottest singing competitions today. Kris Abrenica (Pinoy Dream Academy) and Miguel Mendoza (Philippine Idol).

ROUND 1: VOICE

Kris has an R&B style in his voice. A Kris Lawrence copycat. Cannot hit the high notes. Butchered a lot of songs, especially Josh Groban's She's out of my Life. I can sing better than him, especially when taking a bath.
I can't find Miguel's style. Pa-tweetums effect balladeer? Made a mess during the Soul and R&B week. Not one of the "more deserving one's " to make it to Idol. Voice is not that mature enough. I can sing better than him, especially when taking a bath.

ROUND 1 WINNER: DRAW (I really can't tell. I can't stand listening to them both!)

ROUND 2: CHARISMA

Kris is cute "daw". Saved by text votes for 3 FREAKING TIMES, even if he had one of the worst performances.
Miguel is cute "daw". Sailed through the Final 12 because of his looks and maybe because of the LaSalle Community. Looks like a chinito gay guy.

ROUND 2 WINNER: DRAW (hindi ako sanay tumingin ng cute.)

ROUND 3: TALENTS ASIDE FROM SINGING (may talent sa singing?)

Kris: Piano and Guitar (from the Pinoy Dream Academy official site). And Kris can dance too, judging from his performance last Saturday.
Miguel: Piano, guitar and a little drums (from the Philippine Idol official site)

ROUND 3 WINNER: DRAW (3-3. its a tie)

ROUND 4: CARREER after PDA/PI
Kris: May be built up for acting. Star Magic perhaps?
Miguel: Baka kunin ng GMA para pantapat kay Kristoff.Or ilagay ng ABC5 sa Ripley's Believe it or Not pampalit kay Raymond Bagatsing!

ROUND 4 WINNER: DRAW

BOTTOM LINE: Wala lang. gusto ko lang mang-olats ng tao. XD

backfighter

Dahil uso ang backfighting ngayon, this entry will be all about me backfighting my most favorite topic of discussion.

Kung natatandaan niyo ang aking entry na may title na papel, siya ang tutukuyin ko dito.

Naiirita talaga ako sa kanya! Sa nguso, sa boses, sa kakapalan ng mukha, sa lahat lahat na. Naiirita talaga ako kapag nakikita ko yung pagmumukha niya. Akala mo naman kung sinong magaling, eh hindi naman.Napaka-mapapel pa. Grrr....

OK tama na. masyado ng obvious kung sino ito kapag nagsalita pa ako.

Quote for the day: Hindi wrestling stadium ang SA area, kaya huwag dito mag-away. XD

The Day After Milenyo

Thursday ng umaga: Masaya akong nagcocomputer ng magsimulang humangin at lumakas ang bagyo. AT biglang nagbrownout. peste! Masisira ang PC ko na to. Naghintay ako ng sandali akala ko magkakaroon ulit ng kuryente. Lumubog ang araw, wala pa rin. Nagsimula na akkong magtext sa mga friends kung may kuryente na sa kanila at kung anu-ano pa. At biglang nawalan ng charge. AAAAARGGGHH! Magchacharge sana ako ng nalaman kong...wala paalng kuryente. nice...

Friday: Nanghiram ako ng cellphone sa mom ko na may full bar. Nilagay ko yung sim ko at pagbukas ng fone, dalawa na lang ang batt. nice.

Pinagwithdraw ako ng ate ko sa atm. Nilakad ko papunta sa atm machine at nakita ang destruction. shet, offline pa ang atm. Wala pang pera. Bumalik ako sa bahay. Pinabalik ako sa atm machine na mas malayo at subukan yung isang ATM niya. Naman...bakit hindi na lang pinagsabay? SIyempre nag-jeep na ako, hindi ako martir. Lo and behold, offline pa din sila.

Nag-gabi na at wala pa ring kuryente. Nagamit na namin yung kandilang hindi nagamit nung pumunta kami sa Banahaw. Mabuti hindi masyadong mainit. At plentiful din naman ang tubig kaya no prob. Dahil walang tv, madali ako nabore. Kaya hinalughog ko ang buong cabinet ko para mahanap ang aking walkman na luma. Hindi kasi magamit yung mp3 player ko kasi AAA battery ang kailangan. Sa wakas, natagpuan ko. Nakinig ng news, ng music, at inantok. zzzz...

Sabado. Hindi ko na kaya! Nakapagwithdraw na sila nung kinagabihan. At alam niyo na ibig sabihin niyan, nag-mall kami. kumain, namili ng bagong wardrobe (pang presentation) at pumunta sa the block. Nakasulubong ko din ang isang (read:malandi) kaklase ko nung high school. What a coaccident!

Napagalaman ko din na may kuryente na sa bahay nmin sa Bulacan simula nung Friday pa. Napangiti ako at hindi na nagdalawang isip. Pero naalala ko yung debut ni Joelle. At dahil wala akong line of communication, hindi na ako nakapunta. (sorry Joelle.huhuhu...).Nakauwi na kami at masayang nakapanood ng expulsion night ng pda at performance night ng pi. the joys of electricity nga naman.

Linggo. Wala pa ring kuryente sa Kamuning. hindi muna ako lumuwas. At dahil sa bagyo, hindi kami nakapag-prepare ng presentation sa thesis. Akala namin mamomove pero no! We're dead.

Lunes. Maaga ako nagising kasi nagbabakasakali akong may kuryente na sa up. Hindi ako nakapag-almusal, nabasag kasi ang itlog na dapat ay almusal namin (totoo po ito. nakakaawa no?) Kuamin ako sa 7-11 at sumakay na sa jeep.

Nakita ko ang destruction sa buong campus. Ngayon lang ako nakakita ng ganun. Mas lalo akong nagulantang dahil wala pa ring kuryente. Pero nagkaroon bigla ng bandang 9:30 am. yipee! nakagawa kami ng presentation, at nairaos naman ito.

Martes. Nagkalagnat ako. Sinearch ko ang net para malaman ang symptoms ng dengue. Lahat tumutumpak except sa rashes. Nagpanic ako, umuwi at nagpahinga. Hindi na nagpa-check up sa doctor katulad ng binabalak ko.

Ngayon: OK na ang pakiramdam ko. pero nangangati ako. Iniisip ko kasi palagi na may sakit ako? Placebo effect or buni? hindi ko alam...

LSS

Sobrang LSS ako dito sa kanta na ito! since nung weekend pa. Primarily because ito yung kinanta ni Yeng of PDA nung sabado (kahit hindi ko napanood, napanood ko yung rehearsals). And it is stuck in my head for 4 days na! This song is revived by Moonstar88, hindi ko nga lang alam yung original. This is one of the best songs evah! The melody, the lyrics, its so hypnotic.

Ang Pag-Ibig kong Ito
Moonstar88

Umiiyak ang aking pusong nagdurusa
Ngunit ayokong may makakita
Kahit anong sakit ang aking naranasan
'Yan ay ayokong kanyang malaman

Refrain:
Mga araw na nagdaan,
kailanma'y hindi malilimutan
Kay tamis na raw ng pagmamahalan
Ang akala ko'y walang hangganan

Chorus:
Ang pag-ibig kong ito
Luha ang tanging nakamit buhat sa'yo
Kaya't sa Maykapal
Tuwina'y dalangin ko
Sana'y...

(Repeat All)

Kapalaran ko ay magbago

(repeat Refrain)

(repeat Chorus)

Kapalaran ko ay magbago

its been a long time

Haaaay! Ang tagal ko ng hindi nakakapag-blog. Busy-busyhan ako sa maraming bagay.

Last week, isang exam, isang paper at isang report. Dagdagan mo pa ng marketing congress. Sobrang daming ginawa. Pero, natapos ko naman yung paper, hindi masyadong nahirapan sa exam at ok lang yung report. Yung marketing congress, third kami! We didn't expect it talaga considering maraming magagaling. Kaya mayroon na akong "official" medal/award from UP. Yehey! Plus, 10,000 pesos (divided into 5, kaya 2k sakin). Yehey ulit!

This week, sobrang dami din ng gagawin. Machine Problem, thesis, CS173 project. Haggard. Pero i can't believe na matatapos na yung sem. Amazing!

GRAD PICS!

Nakuha na namin yung contact prints namin last week. OK naman ang kinalabasan. Siguro dahil sa photoshop. Here are some of them:

Here ( I think) is my best pic. Wala lang. Pero ayos ang smile ko dito, parang natural. hindi pilit. Nung elementary kasi para akong najejebs. Ngayon ok na.


Ayoko na maglagay pa ng solo pics! Next na lang yung napili kong iparecopy na barkada pic.





Sosyal! Pangit kasi yung ibang pic kaya eto napili ko. Wala lang din. Mabuti nga nakapunta sila sa barkada pic ko. Hehe...

Banahaw Expeditions

Sorry for the very late update. Been busy this few weeks. Lalo na nung pumunta kami sa Banahaw last weekend.

For 1,350 pesos, we will go to Dolores Quezon and stay there for two days to do different kinds of stuff. Masaya yung dalawang araw, hindi sayang ang pera.

Sa first day, yung mga pinuntahan namin ay yung Sta. Lucia Falls, kung saan "bininyagan" kami at nilublob sa ice-cold water. As in ice cold. Kaya marami ang nagkapulikat. Im lucky I'm not one of them. Another memorable experience is the Husgado, a cave where, they say, hindi nakakalabas ang mga makasalanan. Siyempre kinabahan naman ako. Ayoko namang ma-stuck dun forever at dalhan na lang nila ng pagkain. Mabuti naman at nakalabas ako.

When night came, nagpulasan ang mga tao to freshen up. Kaw ba naman ang umakyat ng bundok at pumasok sa kweba buong araw. Pero kelangan daw magtipid sa tubig. Ayos na daw ang mga 3 buhos. Mabuti may extra water na dumating, courtesy of the fire hose na sobrang lakas ng pressure na nakasakit kay Sir Nilo (our prof) and one of my groupmates. Mabuti hindi sila tuloy-tuloy mahulog sa bangin. After the sharing and inuman sessions later that night, we all went to sleep. SOBRANG LAMIG! yun lang masasabi ko.

The next day was even tiring. We went to Kalbaryo, a mountain with a sacred cross on top. Fatale ang pag-akyat dun. Feeling ko nag-lose ako ng 10 pounds (I wish) sa pag-akyat. Pero ayos ang feeling pag nasa tuktok ka na, wala na lahat ng pagod mo.

Tapos bumaba na kami ng bundok at bumalik sa base. After lunch, we went to Kinabuhayan. Sobrang dami din namin ginawa dito. Naghike, pumasok sa mga kweba, nag-hoke, pumasok ulit sa kweba. And after that, dinala nito kami sa isang waterfalls. Ayos! Kahit medyo madumi yung tubig, pwede pa naman siya paliguan. Hindi rin ako tumalon sa itaas nung falls kasi ayaw kong isugal ang buhay ko. Sayang nga na nung last day lang kami nakapagbonding ng mga groupmates ko. Masaya din palang sumakay sa itaas ng jeep.

Then we went home. At eto pa, may inuman pa ng lambanog sa loob ng jeep pauwi. Pero dahil sanay na ako (ng konti), hindi ako nahilo. Para ngang walang epek eh, siguro mas nasaany na ako sa gin kaysa lambanog. Dumaan din kami sa Colette's para bumili ng buko pie. Para siguro bawiin ang nawalang calories sa amin.

That trip is truly a great experience, both spiritually and physically. You can do things that you thought you can't do. Taba ko na ito, nagkasya ako sa mga kuweba? Enjoy talaga, sana may next time.

Calling CURSOR or LAKAN! Pwede Semender dito! XD

Definitions: The Return

OK. I got famous (in CURSOR and among my friends) because of giving new *and corny* definitions to existing things. Well, I'm back! And I made all of these definitions during CS131 Numerical Methods. Halatang bored. hehe...

1. Poisson - (1) n. lason (2) n. yung part ng body na sa ilalim ng bellybutton (sumasakit ang poisson ko!!!)

2. Assume - n.isang sapatos

3. edge - edad. naalala ko bigla ang isang text joke.
Beauty Pageant...
Host: Candidate number 1. your question: What is your edge over the other contestants?
C#1: MABUHAY!My edge...over the other contestants...is 20 years old. (this made me laugh)

4. transient - using it in a sentence...

"Uy pare, wag na tayo sa FX sumakay. Sa Baliwag Transient na lang!"

5. Fahrenheit - using it (again) in a sentence...

"Uy tignan mo yung girl, ang ganda! Pero sayang fahren, heit na lang ang kulang..."
(para sa mga hindi nakagets...pero sayang pare, height na lang ang kulang)

Stop the corniness! Vote me, I will be the next Philippine Idol!!!

impromptu

Today is our thesis presentation. Mari (my thesismate) should be the presentor for today. But, because of an unexplained circumstance, she was rushed to the Infirmary. I don't know the exact reason, but since Jerry (my other thesismate) presented first, there is only one choice:Me, presenting an imprmptu presentation.

I haven't felt that way since my impromptu speech way back at my Comm3 class. My ears became so warm, I became all sweaty and panicky, and other chorva things. With less than 2 hours to go, a speech that should be done and practiced for at least a day is crammed to a couple of hours. How exciting! And the flash disk and script is with Mari, Jerry rushed to get it. We became lucky when another group decided to switch presentation times with us, putting us in a 4:30 PM slot instead of the scheduled 3:30. Thanks a lot, how can we ever repay you?

My time came, and my heart is ready to explode. But, learning from my Comm3 class and various speeches, I continued. ALthough I forgot some lines and buckled, It did go very well, better than I've expected being eaten alive by the panelists. The panelists asked few and very answerable questions which made our life a lot easier. I gave a sigh of relief after the presentation. Thank God.

Mari, please be well soon. Magpahinga ka lang dyan. And also to Teejay who lost his cellphone and some money because of a holdapan incident, we are happy you are not hurt. No amount can replace somebody's life. Hehe... XD

Papel

Likha ng Diyos ang mga puno.
Ang puno ay pinagmumulan ng papel.
Ang papel ay maraming gamit.

Pero...bakit may taong mapapel?
Dahil sila ba ay galing sa puno?